ditesco
ditesco, to grow rich
dītesco, ĕre, v. inch. n. [dis=dives],
- to grow rich (a poet. word): praeda, Lucr. 5, 1249; Pers. 6, 14: qua ratione queas ditescere, Hor. S. 2, 5, 10 al.—
- II Trop.: partu dulci, Lucr. 4, 1245; Claud. Laud. Stil. 2, 396 al.
dītēsco, ere (dis, ditis), reich werden, accipe quā ratione queas ditescere, Hor. sat. 2, 5, 10; u. so Pers. 6, 14. Augustin. serm. 18, 3 u. 359, 3. – übtr., partu dulci, Lucr. 4, 1245 (1253); u. so Claud. laud. Stil. 2, 396 u.a.: mente (im Geiste, geistig), Augustin. de civ. dei 1, 10. p. 18, 9 D.2
dītēscō, (14) ĕre, intr. (dis 2), sʼenrichir : Hor. S. 2, 5, 10 ; Lucr. 4, 1245.
dītēscō —, —, ere, inch.
- 1 dis, to grow rich, H.