dithyrambicus
dithyrambicus, dithyrambic
dīthyrambĭcus, a, um, adj., = διθυραμβικός,
- dithyrambic: poema, Cic. Opt. Gen. Or. 1.
dīthyrambicus, a, um (διθυραμβικός), dithyrambisch, poëma, Cic. de opt. gen. 1. Rufin. rhet. p. 583, 30 Halm.
dīthўrambĭcus, a, um (διθυραμβικός), dithyrambique : Cic. Opt. 1.
dithyrambicus , a, um. adj. et, v. dithyrambus
See an image
See an image
dīthyrambicus
adj.,
- διθυραμβικός, dithyrambic: poëma.