dotatus
dotatus, well endowed, gifted, provided
dōtātus, a, um, PAdi. (v. doto), I) reichlich-, wohl ausgestattet, uxor, Plaut.: Aquilia, Cic.: coniunx, Hor.: subst., nupsit dotatae (eine Reiche), Pompon. com. 89. – II) übtr., gehörig ausgestattet, -begabt, vite dotata ulmus, Plin.: Chione dotatissima formā, herrlich mit Schönheit ausgestattet, Ov. met. 11, 301.
dōtātus, (14) a, um, part. de doto || adjt, bien doté, bien doué || dotatissimus Ov. M. 11, 301.
dōtātus adj.with sup.
- P. of doto, well endowed, gifted, provided: Aquilia: coniunx, H.: Chione dotatissima formā, O.