About
Menu

ducatus

dŭcātus, ūs, m. [dux],
  • military leadership, command = ἡγεμονία (post-Aug.), Suet. Tib. 19; Flor. 3, 21, 2; Just. 2, 15, 14; Vulg. Sirach, 7, 4: calculis omnibus ducatum latrones ei deferunt, Ap. Met. 7, 9, 2.—
  • II In gen., guidance (eccl. Lat.): caecus autem si caeco ducatum praestet, Vulg. Matt. 15, 14.—
  • III Transf., authority: quaerere a domino ducatum, Vulg. Sir. 7, 4 al.

Saved

Recent