eburatus
ĕbŭrātus, a, um, adj. [ebur],
- adorned or inlaid with ivory: lecti, Plaut. Stich. 2, 2, 53 (377): vehicula, id. Aul. 2, 1, 46 (165): sella, Lampr. Heliog. 4 fin.
eburātus, a, um (ebur), mit Elfenbein verziert, -ausgelegt, lecti, Plaut. Stich. 377: sella, Lampr. Heliog. 4.
ĕbŭrātus, (16) a, um (ebur), orné dʼivoire : Pl. St. 377.
Plaut. Stich. 2. 2. 53. Lecti
Eburati, aurati.
Id. Aul. 2. 1. 46.
Eburatavehicula.
Lamprid. Elagab. 4. Sella
Eborata, an argentata. Adde
Varr. apud
Non. 3. 254.