ebullitio
ēbullītĭo, ōnis, f. [ebullio],
- a bubbling up or out: scintillantis olei, Mythogr. Lat. 1, 231 fin.—Plur., Serv. Verg. G. 1, 110.
ēbullītio, ōnis, f. (ebullio), das Heraus-, Hervorsprudeln, Hieron. in Naum 2, 10 (als Übersetzung von ἐκβρασμός): lucernae, Fulg. myth. 3, 6: scintillantis olei, Mythogr. Lat. 1, 231 extr.: sanguinis, Ps. Soran. qu. medic. 110: Plur. bei Serv. Verg. georg. 1, 110.
semine [in matrice ] locato, incipiet virtus digestiva ‥ per ~onem inspissare
facta est ‥ ~o pelagi
maris ‥ absorptio vicissim et ~o
ex calore ‥ sanguis in coleram convertitur et per eundem aqua per fortem ~onem subtiliores partes aereas consummantem, terrestribus manentibus, salis in substantiam transmutatur
est iterum putredo ~o sive perturbatio nature moventis localiter et permiscentis
dedisse ‥ unam perticam terre ‥ cum marisco et ~one fontis de Pukeleshale
coclear quo spume et ebulitiones [v. l. ~o, gl.: ] possint castigaribullium, bulluiz
ēbullītĭō, ōnis, f. (ebullio), jaillissement par ébullition : Myth. 1, 231.