edisserto
edisserto, to set forth in full, explain, relate
ē-disserto, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to analyze, set forth, explain, relate (rare, and mostly ante- and post-class.; not in Cic. or Caes.): ordine omne uti quidque actum'st, Edissertavit, Plaut. Am. 2, 1, 53 (603); id. Cas. 5, 2, 36 (910); id. Stich. 2, 1, 30 (303); Arn. 1, p. 34; Tert. Res Carn. 33: neque aggrediar narrare, quae edissertando minora vero fecero, * Liv. 22, 54, 8.
ēdisserto, āvī, ātum, āre (Intens. v. edissero), ausführlich erörtern, -besprechen, -vortragen, alqd, Plaut., Fest. u. Spät.: m. folg. Fragesatz, quid fit denique edisserta, Plaut.: absol., neque aggrediar narrare, quae edissertando minora vero faciam, Liv. 22, 64, 8.
ēdissertō, (15) āvī, ātum, āre (edissero), tr., exposer (raconter) en détail, développer : Pl. Amph. 600, etc. ; Liv. 22, 54, 8.
ē-dissertō —, —, āre, intens.
- e-dissero, to set forth in full, explain, relate: quae edissertando minora vero fecero, L.