editus
editus, elevated, high, lofty
Could not find editus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
ēdĭtus, a, um, Part. and P. a., from 2. edo.
ēdĭtus, ūs, m. [2. edo],
- a voiding, excrement: boum, Dig. 32, 1, 55, § 6.
1. ēditus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. 2. edo), hervorgegeben, -gehoben, I) eig., v. Örtl. = aus der Tiefe emporragend, hoch, collis paululum ex planitie editus, Caes.: locus perexcelsus atque editus, Cic.: loca edita (Ggstz. iacentia), Sen.: locus editior, Caes.: locus editissimus, Auct. bell. Alex.: collis editissimus, Sall. fr. – neutr. subst. = die Höhe, Anhöhe, α) Sing. nur mit Praep., wie: in edito, Suet.: ex edito, Plin. – β) Plur., edita montium, Tac.: u. bl. edita, das hochgelegene Land (Ggstz. plana), Tac. – II) übtr.: viribus editior, hervorragend an Kr., Hor. sat. 1, 3, 110.
2. ēditus, ūs, m. (2. edo), der Auswurf, Kotabgang, bubum (= boum), Ulp. dig. 32, 1, 55. § 6.
querenti cuidam quare noluit intrare in domum que erat lita ~u boum, respondit: “non sum crabo, ut intrarem in ~um boum”
1 ēdĭtus, (10) a, um, ¶ 1 part. de edo 2 ¶ 2 adjt , élevé, haut : Cic. Verr. 2, 4, 107 ; editior Cæs. C. 1, 7, 5 ; -tissimus Sall. H. 1, 122 ; Liv. 28, 16, 7 ; v. edita || [fig.] supérieur : viribus editior Hor. S. 1, 3, 110, supérieur en forces.
2 ēdĭtŭs, abl. ū, m. , déjection, excrément : Ulp. 32, 1, 55.
- 1. zich verheffend, hoog [collis ex planitie; conclave; arbor];
- 2. (Hor.) (metaf.) viribus editior beter, sterker.
Ut dum satis nobis est in Palatio nostro necessarius, ipsi nobis quodammodo violentiamUbiinferamus, et eum ab Editibus propriis profectui publico procuremus. Sed dum nobis, sicut diximus, eum ab Editibus nostris auferamus, etc.
Editibus, idem valet ac
Ædibus, nisi ita legendum sit.
ēditus adj.with comp.
- P. of 2 edo. — Of places, elevated, high, lofty: locus: mons in inmensum, S.: (campus) austro, i. e. exposed, V.: tumulus editior, Cs.—Fig.: viribus editior, stronger, H.