eiectio
eiectio, a casting out, banishment, exile
ējectĭo, ōnis, f. [eicio],
- a casting or throwing out (very rare): sanguinis, a spitting of blood, Vitr. 1, 6, 3: mortem et ejectionem timemus, i. e. banishment, exile, * Cic. Att. 2, 18, 1; Vulg. Thren. 2, 14: articuli, i.e. dislocation, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 28.
ēiectio, ōnis, f. (eicio), das Herauswerfen, I) im allg.: ei. rerum omnium, Schol. Iuven. 12, 56. – II) insbes.: a) das Auswerfen = Speien, sanguinis, Blutspeien, Vitr. 1, 6, 3. – b) die Vertreibung (Verstoßung) aus dem Staate, die Verbannung, Cic. ad Att. 2, 18, 1; de domo 51: Plur., Vulg. thren. 2, 14. – c) die Verrenkung, articuli, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 28: Plur., articulorum eiectiones, Firm. math. 3, 15, 2.
- 1. verdrijving, verbanning [de domo];
- 2. (med.) het braken.
ēiectiō ōnis, f
- eicio, a casting out, banishment, exile.