eicio
eicio, to cast out, thrust out, drive away, put out, eject, expel
- I Lit.
- A In gen.: aliquem e senatu, Cic. de Sen. 12, 42; Liv. 43, 15; cf.: ex oppido, Caes. B. C. 1, 30, 3: de senatu, Liv. 40, 51; 41, 26: de collegio, Cic. Q. Fr. 2, 5: a suis diis penatibus, id. Quint. 26, 83: finibus, Sall. J. 14, 8: domo, Plaut. As. 1, 3, 9 (161); Caes. B. G. 4, 7, 3; cf.: aedibus foras, Plaut. As. 1, 2, 1 (127): omnes amasios foras, id. Truc. 3, 1, 14 (658): aliquem, Cic. Rep. 1, 42; id. Mil. 38 fin.; Caes. B. G. 7, 4, 4; id. B. C. 2, 19 fin.: aliquem in exsilium, Cic. Cat. 2, 7; cf.: o fortunatum rem publicam, si hanc sentinam hujus urbis ejecerit, id. ib. 2, 4, 7; so, eicere alone, Nep. Lys. 1, 5 et saep.; cf. of a rider, to throw, Verg. A. 10, 894: vitem ex se, to shoot forth, Varr. R. R. 1, 31, 3: sanguinem, to throw up, to vomit, Plin. 24, 5, 10, § 15; cf. Cic. Fam. 14, 7; Cels. 1, 3; Quint. 11, 3, 27.—Absol. (sc. fetum), to miscarry, Dig. 9, 2, 27, § 22; cf. Lucr. 4, 1272: linguam, to thrust out, Cic. de Or. 2, 66, 266: cervicem, to dislocate (luxare), Veg. Vet. 3, 41, 1; cf. armum, id. ib. 2, 45, 7; Verg. A. 10, 984: oculum, Vulg. Marc. 9, 46: coxas, Hyg. Fab. 57: voces pectore ab imo, to utter, Lucr. 3, 58: fauces, e quibus eici vocem et fundi videmus, Cic. Tusc. 2, 24, 57 (al. elicere, v. elicio).—
- 2 Se (ex aliquo loco), to rush out, sally forth, Caes. B. G. 4, 15, 1; 5, 15, 3; 5, 21, 5; id. B. C. 3, 16, 3; Cic. Cat. 1, 12 fin. et saep.; cf.: sese in terram e navi, Cic. Verr. 2, 5, 35: se in agros, Liv. 6, 3 (also in Caes. B. G. 5, 19, 2, inst. of the vulg. reading effunderet): se foras, id. 1, 40 fin. —
- B In partic., as a naut. t. t., to drive a ship to land.
- 1 To bring to land: naves, Caes. B. C. 3, 25, 4; cf.: navem in terram, id. ib. 3, 28, 5: naves ad Chium, Liv. 44, 28.—Far more freq.,
- 2 To run aground, cast ashore; to strand, wreck.
- α Of vessels, etc.: scapham, Plaut. Rud. 1, 2, 80 (168) sq. (v. the passage in connection): naves in litore, Caes. B. G. 5, 10, 2; cf.: naves in litora, Liv. 29, 18: classem ad Baleares insulas, id. 23, 34 fin.: naves apud insulas, Tac. A. 2, 24 et saep.—
- β Of persons, esp. in perf. part. pass., wrecked, Plaut. Rud. 2, 7, 4 (562); 2, 3, 78 (408); 1, 5, 14 (272); Ter. And. 223; 923; Cic. Rosc. Am. 26, 72; Verg. A. 4, 373; Ov. M. 13, 536; id. H. 7, 89 et saep.—Hence,
- b Meton. (causa pro effectu): ejectus homo, a broken, ruined man, Cic. Quint. 19 fin. (Acc. to others, an outcast, acc. to II. B.)
- II Trop.
- A In gen., to expel: curam ex animo, Plaut. Cas. prol. 23; cf. Cic. Rosc. Am. 19, 53; Liv. 28, 28; 30, 13: mollitiem animi, Ter. Eun. 222: superstitionis stirpes, Cic. Div. 2, 72.—Poet.: ejectus die, i. e. deprived of light, Stat. Th. 4, 617. —
- b With se: voluptates subito se nonnumquam profundunt atque eiciunt universae, etc., rush forth, break forth or out, Cic. Cael. 31, 75.—
- B In partic., like ἐκβάλλειν, to reject disapprovingly: Cynicorum ratio tota est eicienda, Cic. Off. 1, 41, 148; cf. id. Clu. 31, 86; id. Fin. 5, 8, 23 (in both passages with explodere), id. de Or. 1, 32, 146; id. Att. 2, 24, 2.—Esp. of players, public speakers, etc., to hiss or hoot off, Cic. de Or. 3, 50 fin.; Auct. Her. 4, 47 (with deridere); cf.: cantorum ipsorum vocibus eiciebatur, Cic. Sest. 55, 118.
- 1. uitgooien, weggooien, wegwerpen [alqm de navi; sessores urbe; cadaver domo];
- 2. uitdrijven, wegdrijven, verbannen, verstoten [cohortes; tyrannum; uxorem verstoten; alqm ex oppido; de senatu uitstoten; ex patria of e re publica verbannen; alqm in exilium; metaf. curam, amorem ex animo]; — se eicere (a) zich naar buiten haasten, naar buiten stormen [ex castris; portā; in agros; foras]; (b) (metaf.) tevoorschijn komen, losbarsten; ➤ voluptates se eiciunt;
- 3. naar buiten werpen [magnos fluctūs naar buiten stuwen, laten stromen]; uitbraken, spuwen [sanguinem]; uitsteken [linguam];
- 4. verwijderen, weghalen [ex oleis nucleos]; kwijtraken, verliezen [dentes; partum ongeboren kind];
- 5. (naut. t.t.) laten landen, aanleggen [classem; navem eo]; — pass. stranden; — ēiectus: (a) p. adj. a, um schipbreuk geleden hebbend; (b) subst. ī m schipbreukeling;
- 6. iem. uitfluiten [actores];
- 7. verwerpen, afwijzen; ➤ iam explosae eiectaeque sententiae Pyrrhonis;
- 8. verzwikken, verrekken, verstuiken; (pass.) uit het lid schieten [armus].
- ex + iacio, to cast out, thrust out, drive away, put out, eject, expel: linguam: eiecto armo, dislocated, V.: ex senatu eiectus: hunc de civitate: a suis dis penatibus: finibus, S.: cadavera cellis, H.: in exsilium Catilinam.—To drive into exile, banish: a me eiectus: revocemus eiectos: Tarquinium eiectum accipere, from exile, V.— With se, to rush out, sally forth: se ex castris, Cs.: si se eiecerit secumque suos eduxerit: se foras, L.—Of ships, etc., to bring to land, land: navīs, Cs., L.—To run aground, cast ashore, strand, wreck: navīs in litore, Cs.: classem ad insulas, L.— Of persons, P. perf., wrecked, shipwrecked: hanc eiectam recepisse, T.: commune litus eiectis: eiectum litore Excepi, V.—Fig., to expel, drive away, free oneself from: sollicitudines: amorem ex animo: memoriam ex animis, L.—With se, to break forth, break out: voluptates se eiciunt universae.—To hoot(off the stage), condemn, reject, disapprove: cantorum ipsorum vocibus eiciebatur: quod tum explosum et eiectum est.
-
…in eadem mente permanent, ea quae merentur exspectent. at etiam sunt qui dicant, Quirites, a me eiectum esse Catilinam. quod ego si verbo adsequi possem, istos ipsos eicerem qui haec loquuntur. homo enim videlicet…
Cicero, in Catilinam
-
…castra posuit bellum populo Romano suo nomine indixit, et illa castra nunc non Catilinam ducem exspectant, et ille eiectus in exsilium se Massiliam, ut aiunt, non in haec castra confert. O condicionem miseram non modo administrandae…
Cicero, in Catilinam
-
…perditos civis, secerne te a bonis, infer patriae bellum, exsulta impio latrocinio, ut a me non eiectus ad alienos, sed invitatus ad tuos isse videaris. quamquam quid ego te invitem, a quo iam sciam…
Cicero, in Catilinam
-
…aliquando quod illum emiserim potius quam quod eiecerim. sed cum sint homines qui illum, cum profectus sit, eiectum esse dicant, idem, si interfectus esset, quid dicerent quamquam isti qui Catilinam Massiliam ire dictitant non tam…
Cicero, in Catilinam
-
…qui dicant, Quirites, a me eiectum esse Catilinam. quod ego si verbo adsequi possem, istos ipsos eicerem qui haec loquuntur. homo enim videlicet timidus aut etiam permodestus vocem consulis ferre non potuit ; simul atque ire…
Cicero, in Catilinam
-
…praesidia vestrosque exercitus. et primum gladiatori illi confecto et saucio consules imperatoresque vestros opponite ; deinde contra illam naufragorum eiectam ac debilitatam manum florem totius Italiae ac robur educite. iam vero urbes coloniarum ac municipiorum respondebunt Catilinae tumulis silvestribus…
Cicero, in Catilinam
-
…autem uno interfecto intellego hanc rei publicae pestem paulisper reprimi, non in perpetuum comprimi posse. quod si sese eiecerit secumque suos eduxerit et eodem ceteros undique conlectos naufragos adgregarit, exstinguetur atque delebitur non modo haec tam adulta rei…
Cicero, in Catilinam
-
…subselliorum ad quam ille accesserat nudam atque inanem reliquerunt. hic ego vehemens ille consul qui verbo civis in exsilium eicio quaesivi a Catilina in nocturno conventu ad M. Laecam fuisset necne. cum ille homo audacissimus conscientia convictus primo…
Cicero, in Catilinam
-
…signa militaria, cum aquilam illam argenteam cui ille etiam sacrarium domi suae fecerat scirem esse praemissam. in exsilium eiciebam quem iam ingressum esse in bellum videram etenim, credo, Manlius iste centurio qui in agro Faesulano castra posuit…
Cicero, in Catilinam
-
…falsae atque iniquae tempestatem subire, dum modo a vobis huius horribilis belli ac nefarii periculum depellatur. dicatur sane eiectus esse a me, dum modo eat in exsilium. sed mihi credite, non est iturus. numquam ego…
Cicero, in Catilinam