elutus

ēlūtus, a, um, Part. and P. a., from eluo and elavo.

ēlūtus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. eluo), wässerig, saft- und kraftlos, irriguo nihil est elutius horto, Hor. sat. 2, 4, 16: quod huius (spodi) elutior vis est, Plin. 34, 129.

ēlūtus, (16) a, um, p.-adj. de eluo, délayé : nihil elutius Hor. S. 2, 4, 16, rien de plus fade || affaibli : hujus vis elutior Plin. 34, 139, sa vertu [dʼune substance] est moins énergique.

elutus , a, um. part. p. c. v. eluo.
Elutior 愈無味者。

Suggest a Translation
See an image

elutus adj.

• P. of eluo, washed out, watery. —Only comp: inriguo nihil est elutius horto, H.