elumbis
elumbis, without energy
ē-lumbis, e, adj. [lumbus], hip-shot, having the hip dislocated.
- I Lit.: evulso lumbo, Paul. ex Fest. p. 76, 13 Müll. (dub.). —
- II Trop., of style: Ciceronem male audisse a Bruto, ut ipsius verbis utar, tamquam fractum atque elumbem, i.e. enervated, Tac. Or. 18.—*
- III Transf.: virus, i. e. that weakens, enervates, Prud. στεφ. 2, 216.
ēlumbis, e (ex u. lumbus), I) pass. lendenlahm, Paul. ex Fest. 76, 13 ed. vulg. (aber ed. Lindem. u. Muell. elumbum). – übtr., v. Redner, lahm, schleppend, Tac. dial. 18: v. Geiste, entnervt, elumbem mollire animum, Prud. psych. 314. II) act. entnervend, lähmend, virus, Prud. perist. 2, 216.
~em, i. enervem,aswunden
~e, i. luxuriosum,mægenleas
milvus et elumbes ut amant commune palumbes
~is, debilis vel luxuriosus, mollis
argumentum ‥ similis est genii cum homine, hoc est, ~e
ēlumbis, (16) e (e, lumbus), éreinté : P. Fest. 76, 13 || [fig.] sans reins, faible, débile, sans vigueur : orator Tac. D. 18, orateur sans énergie.
ēlumbis e, adj.
- ex + lumbus; prop., weak in the loins; of an orator, without energy, Ta.