emancipator
ēmancĭpātor, ōris, m. [emancipo],
- an emancipator (post-class.), Prud. Cath. 7, 184.
ēmancipātor, ōris, m. (emancipo), der Befreier (aus der Gewalt des Teufels,) Prud. cath. 7, 184.
ēmancĭpātŏr, ōris, m. (emancipo), celui qui émancipe : Prud. Cath. 7, 184.