endo
endo, in
endo,
- praep., v. in init.; also the words compounded with endo (indu), as, endogredior, endoperator, etc., v. under in(im-), ingredior, imperator, etc.
endo, s.1. in a. E. ➳ .
endŏ ou indŭ, arch. (ἔνδον), c. in : Enn. Var. 23 (Epigrammata) ; Lucr. 6, 890.
Mansuetus. Glossar. San-German. MS. n. 501. Veteribus Latinis
Endovel
Induidem erat quod intus, a Græco
Incautum. Supplem. Antiquarii.
Endogenice, naturaliter.
Indigestum. Papias ; ex quo corrigendus MS. Bituric. ubi perperam,
Endocetum.
Initium. Lexicon Martinii.
Impescere, Immittere. Gl. Lat. Græc. :
Endopetitus,
Endopicus, de qua Martinius in Lexico.
Implorat, legas cum Papia,
Implorato.
Endoriguum,Fluentum dixit Homerus non semel, etἔνριθρον, κατάριθρον. Ῥέεθρον ,
endo
praep.
- old form of in, in: endo caelo, C.(XII Tabb.).