enecatrix
ēnĕcātrix, īcis, f. [eneco],
- a murderess, Tert. adv. Marc. 1, 29 fin.
ēnecātrīx, trīcis, f. (eneco), die Töterin, Tert. adv. Marc. 1, 29 extr.
ēnĕcātrīx, īcis, f. , celle qui met à mort : Tert. Marc. 1, 29.
Tertull. 1.
advers. Marcion. 29.
sub fin. Duritia Pharaonis nascentium
Enecatrix.