enixe

ēnixē and ēnixim,

• advv., v. preced. fin.

ēnīxē, Adv. m. Compar. u. Superl. (enixus), angestrengt, eifrig, angelegentlich, en. suscipere causam, Cic. Sest. 38: en. alqm iuvare, Caes.: en. oboedire, Liv.: en. petere id, quod etc., Sen.: en. operam dare, ut etc., Liv.: en. operam navare ad ministeria belli, Liv.: en. obstare, Liv.: eo enixius ad bellum adiuvare, Liv.: quo enixius opem ferret, Suet.: enixius orare od. exorare (beten), Eccl.: ab alqo enixius rogari, ne etc., Amm. 15, 7, 3: alqm enixissime iuvare, Suet. Caes. 5.

enixe [CL] , earnestly, assiduously. divina priscorum prophetarum oracula ‥ ~ius investigando Aldh. VirgP 4; ~ius, i. diligentius ‥ districtius GlH E 280; ut commissa ~ius ‥ scelerum confessione poeniterent Byrht. V. Ecgwini 356; Deum ~ius obsecrans Ib. 376; cujus [sc. Mariae] ~ius implorabo interventionem Anselm (Or. 6) III 15; ~e supplicavit G. Steph. I 61.

ēnīxē (12) (enixus), avec effort, de toutes ses forces, de tout son pouvoir : Cic. Sest. 38 ; Cæs. C. 3, 35, 2 || -xius Liv. 29, 1, 18 ; -issime Suet. Cæs. 5.

enixe . adv. c. s. et, v. enixim
See an image

ēnīxē adv.with comp.

• enixus, strenuously, earnestly, zealously: causam suscipere: Caesarem iuvabat, Cs.: enixius ad bellum adiuvare, L.