epicoenus
ĕpĭcoenus, a, um, adj., = ἐπίκοινος, in gram.,
- of both genders, epicene (pure Lat. promiscuus): genus, Don. p. 1746 fin.; cf. Quint. 1, 4, 24.
~i, promiscui sexus masculini et femini[ni ]
est ~on quod Latine dicitur promiscuum, pariter marem ac feminam significans, in quo nec articulus variatur nec facile sexus deprehenditur, ut hic piscis ‥ haec aquila
de generibus: ‥ ~a promiscua sunt et sub una voce profertur [MS: proferunt ] masculinum et femininum
nam commune duum generum et epicoenomena [v. l. ~on ] in participio inveniri ‥ natura ‥ prohibet
in illis [nominibus animalium ] que sunt sexus promiscui et epicheni ‥ ut aquila et passere
coenos ‥ quod est ‘communis’, a quo ‘coenobium’ et ‘~on’ scribitur per ‘oi’ dipthongum
genus ‥ ex parte nominis participio accidit masculinum, femininum, neutrum, et omne. et hoc a disposicione est que convenit figure generis; commune et ~um non debent ei accidere
ĕpicœnus, a, um (ἐπίκοινος), épicène : nomina epicœna Quint. 1, 4, 24, noms épicènes qui désignent les individus des deux sexes [c. passer, feles ].