epularis
epularis, of a feast, at a banquet
ĕpŭlāris, e, adj. [epulum], of or belonging to a banquet.
- I Adj.: epularis accubitio amicorum, at a banquet, Cic. de Sen. 13, 45: sacrificium ludorum, id. de Or. 3, 19 fin.; cf. 1. epulo, II.: sermo, Ap. Met. 2, 19, 12.—
- II Subst.: EPULARES appellabantur, qui in quibusdam ludis nocte epulabantur, Paul. ex Fest. p. 82, 10 Müll.
epulāris, e (epulae), zum Essen od. Gastmahle gehörig, accubitio amicorum, das Zusammenliegen von Freunden bei Tische, Cic. de sen. 45: sacrificium, mit einem Schmause verbundenes, Cic. de or. 3, 73: epulares cenae et largae dapes, Cypr. ad Donat. 1, 3: ep. triumphi, bei Eßgelagen errungene, Amm. 22, 4, 5: sermo, bei Tische, Apul. met. 2, 19.
ĕpŭlāris, (16) e (epulæ), de table, de festin : Cic. CM 45 ; de Or. 3, 73 || subst. pl., convives : P. Fest. 82, 10.
epulāris e, adj.
- epulum, of a feast, at a banquet: accubitio amicorum: sacrificium.