epoto
ē-pōto (ex-poto, Plaut. Trin. 2, 4, 5 (406),
- v. infra), āvi, pōtum (in late Lat. potatum, v. fin.), 1, v. a., to drink out, off, or up, to drain, quaff, swallow (in the verb. finit. rare, and only post-Aug.; in the part. perf. class.): epotum venenum, Cic. Clu. 62, 173: medicamentum, Liv. 8, 18: potionem, Quint. 7, 2, 17; 25; Ov. M. 5, 453 al.: epoto poculo, Cic. Clu. 60, 168: poculum, Liv. 40, 24: amphoram, Suet. Tib. 42; Phaedr. 3, 1, 1; Vulg. Ezech. 23, 34: remedia, Amm.16, 5, 8: argentum expotum, wasted in drinking, Plaut. Trin. 2, 4, 5 (406).— Poet., to suck up, swallow up, etc.: omnibus epotis umoribus, Lucr. 5, 384: ter licet epotum ter vomat illa fretum (Charybdis), Ov. P. 4, 10, 28: epoto Sarmata pastus equo (i. e. sanguine equino), Mart. Spect. 3: ubi terreno Lycus est epotus hiatu, Ov. M. 15, 273: Tyron (i. e. purpuram Tyriam) epotavere lacernae, Mart. 2, 29, 3: naumachias videbar epotaturus, Sid. Ep. 1, 5.
ē-pōto, ēpōtāvī, epōtātūrus, ēpōtus, āre, I) austrinken, im klass. Latein nur im Partic. Perf., a) ein Gefäß usw., poculo epoto, Cic. u. Liv.: poculum epotum, Quint.: epota amphora, Suet. – naumachias epotaturus, Sidon. epist. 1, 5, 9. – b) eine Flüssigkeit, α) eig.: epoto medicamento, Liv.: quā (potione) epotā, Quint.: oleo multo epoto, Cels. – β) übtr., von lebl. Subjj., aussaugen, einsaugen, tyron (tyrische Purpurfarbe) epotavere lacernae, Mart. 2, 29, 3: omnibus epotis umoribus, Lucr.: ubi terreno Lycus est epotus hiatu, Ov. – II) vertrinken, argentum expotum, Plaut. trin. 406. – ➳ Partiz. Perf. Pass. ēpōtātus, Treb. Poll. Claud. 6, 6.
ēpōtō, (13) āvī, ēpōtum, āre, tr., boire tout, vider en buvant : Cic. Clu. 168 ; 172 || [poét.] absorber, engloutir : Lucr. 5, 385 ; Ov. M. 15, 273.
➳ d. la langue class. employé seult au part. epotus || epotatus Treb. Claud. 6, 6 ; epotaturus Sid. Ep. 1, 5, 9 || expotus Pl. Trin. 406.
- 1. leegdrinken; klass. alleen ppp. ēpōtus, a, um op-, uitgedronken, geleegd [venenum; medicamentum; poculum];
- 2. (poët.) (v. niet-lev. subj.) in zich opnemen;
- 3. (Plaut.) met drinken erdoor jagen, verdrinken [argentum].