equitiarius
ĕquĭtĭārĭus, ii, m. [equitium],
- the inspector of a stud, Firm. Math. 8, 13.
equitiārius, iī, m. (equitium), der Gestütmeister, Firm. math. 8, 13. Vgl. Gloss. ›equitiarius, ἱπποκόμος‹.
Uctredus ~ius
Rogerus ~ius
equicium parci de Dynebegh. Adam de Blakeburn ~ius reddit comp’ suum de xx jumentis de remanente
liberarunt ‥ ~io regis ‥ xj jumenta, iiij pultras ‥ de equicio
an horse hyrde , ~ius, equarius
ĕquĭtĭārĭus, ĭī, m. (equitium), intendant des haras : Firm. Math. 8, 13.
Equitiorumcuram gerit, Armenti custos. Gloss. S. Bened. cap. de Agricultura :
Equitiariumfuturum, qui natus fuit oriente Centauro, lib. 3. cap. 13. Est autem