equuleus
ĕquŭlĕus or ĕcŭlĕus, i, m. dim. [equus], a young horse, a colt, foal.
- I Lit., Varr., Pompon., and Cic. ap. Non. 105, 11 sq.; Liv. 31, 12.—
- II Transf.
- A Eculeos argenteos nobilis aufert, horses wrought in silver, works of art, Cic. Verr. 2, 4, 20, § 42; cf. the sarcastic pun: jactabit se et in his equitabit equuleis, Emi, pecuniam solvi, on these hobbies, id. ib. § 43.—
- B As an instrument of torture, a wooden rack in the shape of a horse, Cic. Mil. 21 fin.; id. Poët. Tusc. 3, 28, 67; Curt. 6, 10, 10; Sen. Ep. 67; Amm.14, 5; Prud. στεφ. 10, 109 al.
equuleus, s. eculeus.
ĕquŭlĕus (12) (ĕcŭl-), ī, m. , ¶ 1 jeune cheval, poulain : Liv. 31, 12, 7 ; [vase en argent] Cic. Verr. 2, 4, 42 ¶ 2 chevalet de torture : Cic. Mil. 57 ; in eculeum conjici Cic. Tusc. 5, 12 (imponi Cic. Verr. 2, 5, 13), être mis sur le chevalet de torture.
Nec mora consternatis corruens membris, Equuleo deorsum versa suspenditur.Cap. 10 :
Nec mora ut erat lineis indutum cadaver sporta immissum alveo projici Principes mandaverunt, nec sicut cætera occisorum cadavera, aut pro foribus neglexerunt, aut Equuleo suspenderunt.Cap. 17 :
Confestim exanime corpus cujusdam homicidæ patibulo... capite deorsum suspendi præcepit.Ita passim lib. 1.
equuleus see eculeus.
EQUULEUS
EQUULEUS[ECULEUS]
Equuleus
See eculeus.