ericius
ericius, a beam set with spikes, chevaux-de-frise
ērĭcĭus, ii, m. [er], a hedgehog, urchin.
- I Prop., Varr. ap. Non. 49, 10, and 106, 18; cf. Isid. Orig. 12, 3, 7; Vulg. Isa. 14, 23; 34, 11 (as translation of Heb. kipōd, which was probably a bird—perh. the bittern. But the LXX. and Gesenius, Thes. Heb. s. v., sustain the Vulgate).—
- II Transf., in milit. lang., a beam armed with sharp spikes to keep off assailants, Caes. B. C. 3, 67, 5 and 6; Sall. Fragm. ap. Non. 555, 2.
ēricius, iī, m. (er), I) der Igel, Varro sat. Men. 490. Vulg. Isai. 14, 23; 34, 11 u. 15 (wo cod. Amiat. iricius). Vulg. Sophon. 2, 14. Isid. 12, 3, 7. Vgl. Gloss. ›iricius, ἔχινος‹. – II) ein starker Balken mit eisernen Zacken, zum Abhalten der Feinde, ein spanischer Reiter, Caes. b. c. 3, 67, 5: militaris, Sall. hist. fr. 3, 22 (23).
~ius,iil
spiculorum ‥ aculeis circumfossus ‥ velut asper ~ius
rege ‥ venante ‥ exsiliit ~ius ‥ tanquam tumultu venantium excitatus ‥. ipse ‥ ad mare festinabat portans in dorso suo librum intitulatum Actus Apostolorum
lupus defunctus est: ‥ ~ii cereos portaverunt
judicavit de mutacione ventorum per ~ium, qui certas in se fecit mutaciones ante varietatem ventorum
hic ~ius,a hurchyn
fiat, Domine, cor meum ~ius plenus spinis
Plinius [] ‥ et Isidorus ‥ memorant [ Plin. HN VIII 125 hystricem ] esse animal in Affrica quod Affri ~ii genus dicunt
yricii qui in mari inveniuntur
erinacius sive ~ius animal est spinosum cujus due sunt species, sc. aquaticus et terrestris
in eorum oculis patria nudabatur hostilique depredatione in domos ~ii redigebatur
erithius,brad thistle
pro ~io claudendo xvij s. iij d.
in operatione j magni fossati circa castellum ‥ cum heric’ et bretesch’
in reparacione palitii et ~io novo xxx s.
quiete ‥ de clausura facienda ad ~ium de Pikering’
abundat capillis ‥ et pili per loca ‥ sunt grossi et ~ii
capilli ‥ rari sunt in cuti, ac grossi ‥ et plus ~ii ‥ pilis nigris et ~iis
ērĭcĭus, (15) v. hericius.
- 1. (pre- en postklass.) egel;
- 2. balk met ijzeren punten om aanvallers af te weren, Spaanse ruiter of Friese ruiter.
Cæsar itaque omnem reliquum apparatum, quem ad expugnationem civitatis fecerat, scilicet talpas, vulpeculas, Ericios, cattos, (talibus enim censentur nominibus) exuri præcepit.
Ericeususurpavit Cæsar de Bello Civ. lib. 3. quam exponunt Machinam infestis undique horrentem telis. Lambertus in Histor. Comit. Ardens. apud Ludewig. tom. 8. pag. 475 :
Turrim... quis nesciat apud Sangatam ab eodem Comite Balduino firmatam et fossatis circumcinctam et Ericiis et propugnaculis munitam.Et pag. 547 :
Reparato exterioris Ardensis munitionis valli fossato et amplificato, et sepibus et Ericis consepto.Quibus in locis
Ericiiidem sunt quod Livio Portæ pendulæ Nostris
Herse: qua etiam notione vocem hanc usurpavit Salustius. Sed si veram indigitant originem melius scriberetur
Heritiuscum aspiratione ; derivant enim
Ericevocat Phil.
Mouskes:
Et si ont bien leurs murs ourdés, Et de nouvel fais et fondés Les Erices ont pris et raiens.
ērĭcĭus, ĭi, m.: riccio (animale).
ēricius ī, m
- er, a hedgehog, a beam set with spikes, chevaux-de-frise: obiectus portis, Cs.
ERICIUS
ERI´CIUSa hedgehog, i. e. a military engine full of sharp spikes, which was placed by the gate of the camp to prevent the approach of the enemy. (Caes. B.C. 3.67 ; Sallust, ap. Non. p. 554 M. Lipsius, Poliorcet. 5.4.)
[W.S] [A.S.W]Ericius
“A hedgehog”—i. e. a military engine full of sharp spikes, which was placed by the gate of the camp to prevent the approach of the enemy ( B. C. iii. 67).