erinaceus
ērĭnācĕus (herin-), i, m. [er; cf. ericius],
- a hedgehog, Plin. 8, 37, 56, § 133; 10, 63, 83, § 174 al. (Sillig; dub.—Jan. irenaceus).
ērināceus od. -cius, ī, m. (er), der Igel (Erinaceus europaeus, L.), Vulg. psalm. 103, 18 (herinacius) u. Arnob. in psalm. 103 (erinacius). Plin. Val . 2, 18. – ➳ Plin. 8, 133 jetzt Maih. u. Detl. irenaceus = Igel.
yricius vel ~ius,il
de invidia: ‥ exemplum de ~io, qui de urina propria, quam in gravamen emittit aliorum, primitus pergravatur, ut dicit philosophus
ad Scotos procedentes arcitenentes Angli ipsos ‥ ad modum ~ii tanquam cetis et spinis hispidos reddiderunt
hic ~ius, A.hurchon, ‥ nurchon
‥ hic †irmacius,a hurchyn
elchinus, ericius, ~ius idem. animal est spinosum cujus due sunt species, sc. aquaticus et terrenus, que nobilior est
hic urunacius, A.a urchen
~ius, lepus
petra refugium et virtus est etiam ~iis
~ius, lepus vel gens invalida
Hieronymus ‥ dicit quodsaphan Hebreum significat leporem, ericium seu ~ium, et chirogryllum
cum ~iis refugium mihi est humilis petra solide veritatis(
ērĭnācĕus, v. herinaceus.
Remaceus.