erogo
erogo, to appropriate, pay out, pay, expend (usu. from the public treasury)
ē-rŏgo, āvi, ātum, 1, v. a.
- Orig., a pub. law t. t., to expend, pay out money from the public treasury, after asking the consent of the people: pecunias ex aerario, Cic. Vat. 12; cf. id. Verr. 2, 3, 71; 2, 5, 19; id. Q. Fr. 1, 2, 4, § 14; Liv. 22, 23; 33, 47 al.; cf.: pecuniam in classem, Cic. Fl. 13: in aes alienum, id. Att. 6, 1, 21: unde in eos sumptus, pecunia erogaretur, Liv. 1, 20; Vulg. Marc. 5, 26.—
- B Transf. beyond the pub. law sphere, to pay, pay out, disburse, expend (cf.: pendo, expendo, perpendo, pondero, solvo, luo): Tironem Curio commendes, ut ei, si quid opus erit, in sumptum eroget, Cic. Att. 8, 5 fin.: aliquid in pretium servi, Dig. 25, 2, 36 fin.: bona sua in fraudem futurae actionis, to squander, ib. 17, 2, 68: grandem pecuniam in Tigellinum, to bequeath, Tac. A. 16, 17; cf.: in Tiridatem erogavit, Suet. Ner. 30: odores, unguenta ad funus, Dig. 15, 3, 7: nihil de bonis, ib. 24, 1, 5 fin.; cf.: aliquid ex bonis, ib. 26, 7, 12: aliquid pro introitu, ib. 32, 1, 102 fin. et saep.—
- C Trop., in Tertullian: aliquem, to expose to death, to destroy, kill: tot innocentes, Tert. Apol. 44; id. Spect. 12; id. Praescript. 2.—
- II To entreat, prevail on by entreaties: precibus erogatus, Ap. Met. 5, 13, 12.
ē-rogo, āvī, ātum, āre, I) verausgaben, A) eig.: a) Geld, pecuniam ex aerario, Cic.: pecuniam in classem, Cic.: unde pecunia in eos sumptus erogaretur, Liv. – b) als t. t. der Wasserbaukunst, aus den Wasserschlössern verausgaben, amplius quam in patrimonio, ut ita dicam, est, Frontin. aqu.: quinarias DCCIV, ibid. – B) übtr., verschwenden, zugrunde richten, vernichten, töten lassen, alqd u. alqm, oft bei Tert. (s. Oehler Tert. Scorp. 6). – II) jmd. erbitten, precibus erogatus, der sich erbitten-, durch Bitten hat bewegen lassen, Apul. met. 5, 13.
ērŏgō, (11) āvī, ātum, āre, tr. ¶ 1 faire sortir pour distribuer, payer : pecuniam ex ærario Cic. Fl. 30, faire une sortie dʼargent (prélever de lʼargent) pour qqch., cf. Att. 6, 1, 21 ; Liv. 1, 20, 5 || [en gén.] dépenser : Suet. Nero 30 || aliquem Tert. Apol. 44, fournir (sacrifier) qqn ¶ 2 fléchir (par des prières) : erogatus Apul. M. 5, 13, qui sʼest laissé fléchir.
- 1. uitgeven, besteden (aan, voor: in m. acc.) [pecuniam in classem];
- 2. (postklass.) verkwisten;
- 3. (Apul.) vragen; door smeken vermurwen.
erogo , as, are.
分給。施官錢。 Unde in eos sumptus pecunia erogaretur 從此可得彼費之銀項。
Suggest a Translation
See an image
分給。施官錢。 Unde in eos sumptus pecunia erogaretur 從此可得彼費之銀項。
Suggest a Translation
See an image
ē-rogō āvī, ātus, āre,
- to appropriate, pay out, pay, expend (usu. from the public treasury): pecunia ex aerario erogata: pecuniam in classem: in eos sumptūs, L.: ei in sumptum.