About
Menu

esurire

esurire [CL] 1 to hunger, be hungry. frequenter ~ienti [v. l. ~iente] eo Dominus cibavit eum V. Cuthb. II 2; a1078 Christus ‥ verus homo ‥ secundum humanitatem ‥ ~ivit, sitivit Lanfr. Ep. 50 (46); Anselm (Ver. 12) I 193 (v. cibare 1a); Gir. GE I 18 (v. continue 1a). 2 (trans.) to hunger for; b (fig.); c (w. inf.); d (fig.). permissus lambere sum vescentium abjectas uti catellus ~iens miculas B. Ep. 386; ‘manducabat’ tunc ‘homo panem angelorum’ quem nunc ~it Anselm (Prosl. 1) I 98; si ~ias [ME: ȝef þu art ofhungred efter] dulce, oportet te prius amarum gustare AncrR 147.  b ~ire justitiam [cf. Matth. v 6] Anselm Misc. 328; dux et comes ‥ bellum inhianter ~iebant Ord. Vit. IX 14 p. 590; esuriunt [cleri] mundum semper Gower VC III 295.  c de carnibus ejusdem statim comedere non mediocriter ~ivit Gir. PI III 30.  d D. Bec. 2242 (v. crinalis c).

Saved

Recent