esuritio
esuritio, a hungering, hunger
ēsŭrītĭo, ōnis, f. [1. esurio],
- a hungering, hunger (rare; not in Cic.), Cat. 23, 14; Gell. 16, 3, 3 sq.; Mart. 1, 100.—In plur, Cat. 21, 1.
ēsurītio, ōnis, f. (esurio), das Hungern, Hungerleiden, Catull. 23, 14. Mart. 1, 99, 10. Petron. 44, 2 B.5 Gell. 16, 3, 3 sq.: Plur., Aureli, pater esuritionum (aller Hungerleider), Catull. 21, 1.
ēsŭrītĭō, (14) ōnis, f. (esurio), faim : Catul. 23, 14.
ēsurītiō ōnis, f
- esurio, a hungering, hunger, Ct.