ethice
ēthĭcē, ēs, f., = ἠθική,
- moral philosophy, ethics, Quint. 2, 21, 3; 12, 2, 15; also ēthĭca, ae, f., Lact. 3, 13.
ēthicē, ēs, f. u. ēthica, ae, f. (ἠθική), die Moralphilosophie, die Ethik, Quint. 2, 21, 3 u. 12, 2, 15 (ethice) u. Lact. 3, 13, 6 (ethica).
dictent etice, i. e. moraliter
novus pontifex [Urbanus VI ] cepit ~e tractare de multis et ‥ disputare contra cardinalium avariciam
Monasterium sancti Eugendi Ethice, in Charta Frider. I. imper. ann. 1153. ex Chartul. Cluniac. ch. 214. Forte pro
Euthice, feliciter.