etiamdum
ĕtĭamdum (also written separately),
- hitherto, even till now, still, yet (rare; usually after a negative; cf.: etiamtum, etiamnum): dissimulabo, hos quasi non videam neque esse hic etiamdum sciam, Plaut. Mil. 4, 2, 2 (992): nihil etiamdum harpagavit, id. Ps. 4, 2, 2 (957); id. Truc. 1, 2, 72 (166); id. Rud. 5, 3, 25 (1381): neque etiamdum scit pater, Ter. Heaut. 229: cum poteris igitur (veni), quoniam etiamdum abes, Cic. Att. 13, 31, 1 (cf. Hand Turs. II. p. 322 sq.; Krebs, Antibarb. p. 425 sq.).
etiam-dum od. (getrennt) etiam dum, Adv., auch jetzt noch, noch zur Zeit, annoch, Plaut. mil. 992; Pseud. 957; rud. 1381. Ter. heaut. 229; Eun. 570. – ➳ In den übrigen von Hand im Turs. 2, 323 angeführten Stellen wird jetzt etiamnum od. etiamtum gelesen.
ĕtiamdum ou etiam dum, adv., encore alors : Pl. Mil. 992 ; Ps. 957 ; Rud. 1381 ; Ter. Haut. 229 ; Eun. 570 ; Cic. Att. 13, 31, 2.
(etiamdum, etiamnum, etiamnunc, etiamsī, etiamtum) see etiam IV.