About Report a problem

Menu

eufortunium

eufortunium [eu-+fortunium] , good fortune. Cf. dysfortunium. fortuna dividitur in fortunam malam et bonam, sc. in infortunium et ~ium Bacon XIII 124; ad bonos mores et ad ~ia in rebus, negociis, officiis, et omnibus Id. Tert. Sup. 15; Siccav. PN 199 (v. dysfortunium); bona fortuna est a Deo, qui immediate movet intellectum bene fortunati ad †enfortunia consequenda Bradw. 192A; dicimus enim communiter mirabilis fortuna prospera vel adversa accidit tali viro, volentes dicere quod aliquod †enfortunium vel infortunium ipsi acciderit Ib. 271A; eu quod est ‘bonum’ ‥ : inde ‥ infortunium [v. l. eufortunium] Alph. 60; happe or good spede, efortunium PP.

Saved

Recent