exacuo
exacuo, to sharpen, make pointed
ex-ăcŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a., to make very sharp, to sharpen, make pointed (class.).
- I Lit.: ferramenta cote, Plin. 28, 4, 12, § 47; 34, 14, 41, § 146: ridicas, Col. 11, 2, 12: vallos furcasque bicornes, Verg. G. 1, 264: spicula, id. ib. 4, 74: dentes, id. ib. 3, 255: metas in angustissimas vertices, Col. 2, 18, 2: cornua in leve fastigium, Plin. 11, 37, 45, § 124 et saep.—
- B Transf., of taste: aceto exacuendo, for making pungent, Plin. 19, 5, 30, § 93; of the sight: aciem oculorum, id. 24, 11, 59, § 99; cf. visum, id. 29, 6, 38, § 132.—
- II Trop.
- A In gen.: nisi mucronem aliquem tribunitium exacuisset in nos, Cic. Leg. 3, 9, 21: (cum animus) exacuerit illam ut oculorum sic ingenii aciem ad bona diligenda, id. ib. 1, 23, 60; cf. animum, Plin. 20, 13, 50, § 127: morbos, i. e. to aggravate, Col. poët. 10, 392.—
- B In partic., to sharpen or quicken mentally, to incite, encourage, stimulate, inflame: velim cohortere et exacuas Cluatium, Cic. Att. 12, 36 fin.: aliquem (opp. deterrere), id. de Or. 1, 29: aliquem irā, Nep. Phoc. 4: se ad amorem immortalitatis, Plin. Ep. 3, 7 fin.: animos in bella, Hor. A. P. 403: mentem varia ad conamina, Sil. 7, 142.—Poet.: palatum (sapor), Ov. P. 1, 10, 13.
ex-acuo, cuī, cūtum, ere, so sehr als möglich-, tüchtig scharf-, -spitz machen, -schärfen, -zuspitzen, I) eig., v. leb. Wesen: ferramenta cote, Plin.: dentes, Verg.: ridicas, Col. – im Bilde, mucronem aliquem tribunicium in nos, Cic. de legg. 3, 21. – II) übtr.: 1) die Sinneswerkzeuge gehörig schärfen, scilla nata aceto exacuendo, Plin.: ros marinum aciem oculorum exacuit, Plin.: nasturtium animum exacuit, Plin.: non exacuet sapor ille palatum, Ov.: cum animus... exacuerit illam, ut oculorum, sic ingenii aciem, Cic. de legg. 1, 60. – 2) alqm mit u. ohne ad od. in alqd, anspornen, aufstacheln, aufreizen, alqm, Cic.: se invicem ad amorem immortalitatis, Plin. ep.: animos in bella, Hor.: irā exacui, Nep. – 3) alqd, aufregen, morbos aestatis iniquae, Col. poët. 10, 392.
exăcŭō, (13) ī, ūtum, ĕre, tr., rendre aigu, aiguiser, affiler : Virg. G. 1, 264 || [fig.] : nisi mucronem aliquem tribunicium exacuisset in nos Cic. Leg. 3, 21, sʼil nʼeût aiguisé contre nous le poignard de quelque tribun ; exacuere oculorum aciem Plin. 24, 99, donner de lʼacuité au regard, cf. Cic. Leg. 1, 60 ; palatum Ov. P. 1, 10, 13, aiguiser le palais || exciter, stimuler : Cic. Att. 12, 36, 2 ; de Or. 1, 131 ; [avec ad ] Plin. Min. Ep. 3, 7, 15 ; [avec in acc.] Hor. P. 403.
- 1. scherper maken, scherpen, punten [mucronem; palatum prikkelen];
- 2. aansporen, ophitsen, prikkelen [animos in bella]; ➤ exacui irā;
- 3. verergeren [sollicitudines].
exacuo , is, i, utum, uere. 3.
磨利。作尖。— palatum 開胃。— eum 勉勵之。— aciem oculorum 加目力。
Suggest a Translation
See an image
磨利。作尖。— palatum 開胃。— eum 勉勵之。— aciem oculorum 加目力。
Suggest a Translation
See an image
ex-acuō uī, ūtus, ere,
- to sharpen, make pointed: vallos, V.: spicula, V. — Fig., to sharpen, make keen, stimulate, excite, inflame: mucronem in nos: ingeni aciem ad bona diligenda: plurimos irā, N.: animos in bella, H.: exacuet sapor palatum, O.