exaedificatio
exaedificatio, a finishing, completing
ex-aedĭfĭcātĭo, ōnis, f. [exaedifico],
- a building, erecting, completion of an edifice; trop. of an oration: ipsa autem exaedificatio posita est in rebus et verbis, Cic. de Or. 2, 15, 63; Ambros. in Psa. 118, Serm. 4, § 15.
exaedificātio, ōnis, f. (exaedifico), das Aufbauen, der Aufbau, die Ausführung des Gebäudes, theatri, Capit. Maxim. et Balb. 1, 4. – übtr., Cic. de or. 2, 63. Ambros. in psalm. 118. serm. 4. § 15: humani corporis, Chalcid. Tim. 203: animarum, ibid. 186.
exædĭfĭcātĭō, ōnis, f. (exædifico), édification, construction : Capit. Maxim. 1, 4 || [fig.] Cic. de Or. 2, 63.
exaedificatio , onis. f. et, v. exaedifico
See an image
See an image
exaedificātiō ōnis, f
- exaedifico, a finishing, completing(of a building).—Fig.: posita in rebus et verbis.