exitio
exĭtĭo, ōnis, f. [exeo],
- a going or coming out (ante-class. and late Lat.): ex utero, Plaut. Truc. 2, 6, 30 (511): a Deo, Hilar. Trin. 6, 31.
exitio, ōnis, f. (exeo), der Ausgang, ex utero, Plaut. truc. 511.
exĭtĭō, ōnis, f. (exeo), sortie : Pl. Truc. 511 || [avec acc.] neque exitium exitio est Pl. Capt. 519, il nʼy a pas moyen dʼesquiver (échapper à) ma perte, cf. exeo II, 2 [v. exitium ].