expugnatrix
expūgnātrīx, trīcis, f. (Femin. zu expugnator), die Überwinderin, Iulian. bei Augustin. c. sec. resp. Iul. 2, 11 u.a. Eccl.
in grandis exercitus ~ice potencia
avida plantatrix scienciarum et virtutum, et constans ac provida ~ix abusionum et viciorum
expugnātrīx, īcis, celle qui prend de force : Cassiod. Anima 11.