expulsivus

expulsivus 1 expulsive. b (med.) eliminative. [vis] ~a locum habet in rebus corporalibus et immobilibus sicut in terris et tenementis. item locum habet in rebus incorporalibus sicut in iis que in jure consistunt Bracton 162; nisi ‥ inclusis obsidionis ~a supervenirent suffragia Ps.-Elmh. Hen. V 54.  b in escis carnalibus quedam ‥ per vim ~am ejiciuntur omnino J. Sal. Pol. 659C; W. Cant. Mir. Thom. II 65 (v. contentivus a); natura juvante, movetur et ad virgam deportata per collum vesice, et virtute ~a cooperante, emittitur Quaest. Salern. B 226; opilatio multis de causis fit ‥ debilitate ~e [sc. virtutis] aut fortitudine retentive Gilb. I 4. 2; [anima vegetativa] quam illustravit gloriosus Deus septem viribus, que sunt vis attractiva, retentiva, digestiva, ~a, nutritiva, generativa, informativa Bradw. CD 138D. 2 that repels, keeps out. forcia edificia lignea, tempestatum hyemalium ~a Ps.-Elmh. Hen. V 52.