exputo
ex-pŭto, āvi, ātum, 1, v. a.
- To lop off, to prune, to crop: veteranam vitem, Col. 3, 15, 3; 5, 6, 31: palos, id. 11, 2, 12.—
- II Trop.
- A To consider well, to examine: utramque rem simul, Plaut. Trin. 2, 1, 8 (230): id exputando evolvere, Auct. Her. 2, 26, 42.—*
- B To fathom, comprehend: quae mens eum aut quorum consilia a tanta gloria avocarint, exputare non possum, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 6.
ex-puto, āvī, ātum, āre, I) eig., ausputzen, beschneiden, veteranam vitem, Col.: palos, Col.: in exputando vel alligando, Col. – II) übtr., genau in Erwägung ziehen, ergründen, utramque rem simul, Plaut. trin. 234: id exputando evolvere, Tragic. inc. fr. 177 R.2 (bei Cornif. rhet. 2, 42, dem Kaiser u. Klotz diese Worte beilegen): exputare non possum m. folg. indir. Fragesatz, Planc. in Cic. ep. 10, 24, 6. Auct. decl. in Sull. 5, 14.
See: exputare
expŭtō, āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 tailler, émonder : Col. Rust. 3, 15, 3 ¶ 2 peser, examiner : Pl. Trin. 234 ; [avec interr. ind.] Planc. d. Cic. Fam. 10, 24, 6.
- 1. (agr.) snoeien; schoonmaken;
- 2. overwegen, onderzoeken.