exquisite
exquisite, carefully, accurately, particularly, excellently
exquīsītē, Adv. (exquisitus), genau, sorgfältig, gründlich, sein, de eo crimine accurate et exqu. disputare, Cic.: exqu. et comperte dicere, Gell.: eleganter atque exqu. dictum, Quint. – exquisitius a philosophis colligi, Cic.: exquisitius sermocinari, einen tiefsinnigen, schwer zu verstehenden Vortrag haben, Suet.: libri, quos de animalibus exquisitissime composuit, Gell. 13, 7, 6.
in cxx rnilia passuum satis ~e latitudinem Hibernie diffundi describit
a laicis ‥ adultis cum ad confessionem venerint, an sciant hujusmodi ~ius [] inquiratur : †exquisitive Conc. II 297b
[vipera ] abluatur cum aqua et sale ablucione ~issime facta
ideo puto quod si questionem specialem super hoc habuisset, aliquid ~e dixisset
licet error hic implicite traditus sit ~ius inferius improbandus
tot corpore vitiatos ‥ in alia non vidimus natione. sicut enim qui bene formantur, ~issime, et nusquam melius
exquīsītē (15) (exquisitus), avec beaucoup de soin, avec choix, dʼune manière approfondie : Cic. Br. 277 ; 322 ; Quint. 8, 2, 21 || -tius Cic. Tusc. 1, 116 ; -issime Gell. 13, 7, 6.
exquisite . adv. c. s. et, v. exquisitim
See an image
See an image
exquīsītē adv.with comp.
- exquisitus, carefully, accurately, particularly, excellently: de eo crimine disputare: quae (rationes) exquisitius conliguntur.