fascinare

fascinare [CL] 1 to cast spell on, bewitch (also fig.); b (w. ref. to the evil eye). 986 (12c) ni ‥ emendaverit quod ‥ obstinatione ~atus violenter patravit CD 655; si non es sapiencior Salomone, ‥ non es major quam qui potest a femina ~ari Map NC IV 3 f. 45; fascinnata mente Ib. 16 f. 58 (v. extra 11); et, quod poterat animum virginis ~are, nullus erat in verbis urbanior P. Blois Ep. 35. 113D; quare ~etur puer ex aspectu vel colloquio alicujus Quaest. Salern. B 179; quis te fascinnavit veritati non credere [cf. Gal. iii 1] (Lit.) M. Rievaulx 74; quos [boves] cum quidam vidisset, cepit eos laudare et membrorum formam ‥ commendare; set post unius hore spatium unus eorum corruens in terram in tantum tumorem versus est ut vix in pelle propria posset continere. ‥ tunc unus ‥ ait, “‥ forsitan ‥ ut vulgo dici solet, in ore laudantis ~atus est” Mir. Wulfst. II 4; s1249 in subversionem ‥ Anglie ‥ a rege fascinnato M. Par. Maj. V 49; s1385 rex Hispanie, cognoscens Anglos velle fulvo metallo ~ari, corrumpit quosdam ex Anglicis, ut †rex [v. l. regem] Portingalensem prodant V. Ric. II 65; 1574, 1588 (v. fascinatrix).  b quedam habent oculus ~antes P. Blois Ep. 65. 192A; queritur quare quidam habent oculos ~antes Quaest. Salern. B 129; s1252 ~anti oculo M. Par. Maj. V 344; ~anti oculo G. S. Alb. I 187. 2 to juggle or conjure. to juggil, ~are, prestigiari Levins Manip. 127.