fascinator
fascĭnātor, ōris, m. [fascino],
- an enchanter, Primas. in Ep. ad Galat. c. 3: fascinator, βάσκανος, Gloss. Vet.
fascinātor, ōris, m. (fascino) = βάσκανος (Gloss.), der Beschreier, Behexer, Gloss. u. spät. Eccl.
fascĭnātŏr, ōris, m. (fascino), celui qui fascine, enchanteur : Hier. Gal. 1, 3, 1.