fautrix
fautrix, a patroness, protectress
fautrix, īcis, f. [fautor],
- a patroness, protectress (class.).
- α With gen.: amicitiae non modo fautrices fidelissimae, sed etiam effectrices sunt voluptatum tam amicis quam sibi, Cic. Fin. 1, 20, 67: regio fautrix suorum, id. Planc. 9, 22; Ov. M. 3, 101. —
- β With dat.: ut vestra auctoritas meae auctoritati fautrix adjutrixque sit, Ter. Hec. 48: Thais nostrae omni et fautrix familiae, id. Eun. 1052.—With in and abl., Nep. Ages. 8, 1.
fautrīx, trīcis, f. (Femin. zu fautor), die Gönnerin, attrib. = gewogen, günstig, Thais nostrae omni est fautrix familiae, meint es gut mit usw., Ter.: naturam habuit fautricem in etc., die N. begünstigte ihn in usw., Nep.: regio suorum fautrix, Cic.
ego Ælfðryð ‥ hujus doni ~x extiti(
ipsa ‥, ut praesens testis et ~x, ‥ tale reddidit indicium
nocte, scelerum amica, furtorum ~ce
est ‥ invidia ‥ altrix et ~x omnium malorum
fautrīx, (15) īcis, f. de fautor : Ter. Eun. 1052 ; Cic. Fin. 1, 67 ; Planc. 22 ; Nep. Ages. 8, 1.
fautrīx īcis, f
- fautor, a patroness, protectress: amicitiae: regio suorum: viri, O.: naturam fautricem habere in tribuendis virtutibus, N.