favorabiliter
făvōrābĭlĭter, adv., v. preced. fin.
favōrābiliter, Adv. (favorabilis), mit Beifall, Quint. u.a.: Compar. favorabilius, ICt.
Justina ‥ integritatis gloria fine tenus ~iter praedita permansit
conamini esse cati et diserti et morigerati normaliter et decenter et ~iter [gl.: ]herigendlice
prefata beneficia ‥ sigilli mei appositione ~iter et benigne confirmo
quod ‥ noluerit electioni adquiescere ‥ in Lincolniensi ‥ capitulo satis ~iter celebrate
rogamus quatinus ‥ nos erga sanctissimum patrem ‥ dignemini ‥ favoribiliter excusare
ipsorum peticionibus ~iter annuentes
devocionis vestre precibus ~iter inclinati ‥ concedimus ‥
ad presidenciam ejusdem ecclesie ~iter suscipere
rex Henricus ‥ magis favorabiliter se habuit in omnibus actibus suis in regno Scocie
fratres minores ‥ recepti ~iter per regem
ut ~iter exequeretur brevia tangencia priorem et conventus
nulli parcendo ~iter
virtute tam brevium ‥ regis quam officiorum eorundem escaetorum ~iter et indebite per gentes minime impanellatas et retornatas ‥ et multocies magis pro ipsorum escaetorum proprio lucro ‥ quam pro proficuo ‥ regis
sibien par vertue de briefs ‥ come de lour office favourablement et noun duement ‥
făvōrābĭlĭtĕr (16) (favorabilis), avec faveur, avec succès : Quint. 4, 3, 1 || -lius Paul. Dig. 40, 4, 10.
Ipsorum consulum et habitatorum(Calciatæ) supplicationi et requestæ Favorabiliter annuere volentes, etc.