feniseca Save Georges Gaffiot 2016 LaNe fēniseca, ae, m. (fenum u. seco), I) der Heumäher, Col. 2, 18, 4 u. 5. – II) poet. übtr., der Bauer, Pers. 6, 40. fēnĭsĕca, (16) æ, m. (fenum, seco), faucheur : Col. Rust. 2, 18, 4. fēni-seca, ae en fēni-sex, secis m (fenum en seco) maaier.