fenestro
fĕnestro, āvi, ātum, 1, v. a. [fenestra], to furnish with openings or windows (rare; not in Cic.).
- I Lit.: media oculorum cornua fenestravit pupilla, Plin. 11, 37, 55, § 148. —In part. perf.: valvata ac fenestrata triclinia, Varr. L. L. 8, § 29 Müll.: singulae partes turris, Vitr. 10, 19 med.—*
- II Trop.: oportuit hominum pectora fenestrata et aperta esse, Vitr. 3 praef.
fenestro, āvī, ātum, āre (fenestra), mit Öffnungen (Fenstern) versehen, Plin. 11, 148. – Partic. fenestrātus, a, um, Varro LL. 8, 29. Vitr. 10, 13, 4: bildl., oportuit hominum pectora fenestrata et aperta esse, Vitr. 3. praef. § 1.
fĕnestrō, āvī, ātum, āre (fenestra), tr., munir de fenêtres : Plin. 11, 148 ; fenestrata triclinia Varro L. 8, 29, salles à manger garnies de fenêtres ; [fig.] Vitr. Arch. 3, pr. 1.