ficte
ficte, feignedly, fictitiously, for a pretence
fictē, adv., v. fingo, P. a. fin.
fictē, Adv. (fictus v. fingo), erlogen, zum Scheine, verb. ficte et simulate, Cic. ad Q. fr. 1, 1, 4. § 13: ficte et fallaciter, Cic. de domo 77: ut caverem, ne cui suspicionem f. reconciliatae gratiae darem, Cic. ep. 3, 12, 4. – ➳ Nbf. fincte, Commodian. 1, 19, 4 D.
se ‥ subditurum non ~e devoverat
cum illo ~e militantes, comiti amplius favebant
ut nec ‥ aliquid sciant, set ‥ ~e et superficialiter
quia duo homines ~e mendicabant(
dixit ‥ Margeria ‥ quod ipsa fuit sepius ~e confessa decano de Campis
fictē (15) (fictus), dʼune manière artificieuse, en apparence : Cic. Q. 1, 1, 13 ; Fam. 3, 12, 4.
fictē
adv.
- fictus, feignedly, fictitiously, for a pretence: populares esse: reconciliata gratia.