fictiliarius
fictĭlĭārĭus, ii, m. [fictilis],
- a potter, Inscr. Orell. 4189; cf. Ὀστρακοποιός, fictiliarius, Gloss. Gr. Lat.
fictiliārius, iī, m. (fictilis), der Töpfer, Hafner, Corp. inscr. Lat. 13, 590*; vgl. Anmerk. zu 13, 5997. Gloss. ›fictiliarius, ὀστρακοποιός‹.
fictĭlĭārĭus, ĭī, m. (fictile), potier : CIL 13, 11361.
Figulus, in Gloss. Gr. Lat. perperam in MS.
Ficliarius.