fimetum
fĭmētum, i, n. [fimus],
- a dung-hill, Plin. 10, 54, 75, § 153; 17, 9, 8, § 57; 24, 19, 110, § 171.
fimētum, ī, n. (fimus), der Misthaufen, die Mistgrube, Plin. 17, 57 u.a.
fĭmētum, ī, n. (fimus), fosse à fumier, tas de fumier : Plin. 10, 153.