finabilis

1 finabilis [cf. 2 finire 7] , final, definitive, permanent. c1240 habendum et tenendum dicto Johanni Juveni et heredibus suis extra me et heredes meos finabiliter in perpetuam et ~em vendicionem AncD A 1822.

2 finabilis [cf. 1 finare, 2 finire 8] , subject to (punitive) fine. 1485 quod ballivus et burgenses ‥ non amercientur ultra xij d. nisi in casibus felonie manuposicionis super officiarios ejusdem et in casibus ~ibus ChartR 198 m. 4.

finabilis

Saved

Recent