flaminius
Could not find flaminio in Logeion dictionaries.
flaminio Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: masculine ablative singular of flaminius
flaminio Noun: neuter dative singular, Noun: neuter ablative singular of flaminium
flāmĭnĭus, a, um, adj. [1. flamen], of or belonging to a flamen.
- I Adj.: flaminia aedes domus flaminis Dialis, Paul. ex Fest. p. 89, 10 Müll.; so, ex domo flaminia, id. s. v. ignem, p. 106, 4 Müll.; cf. in the foll.: flaminius camillus puer dicebatur ingenuus patrimes et matrimes, qui flamini Diali ad sacrificia praeministrabat, Paul. ex Fest. p. 93, 2 sq. Müll.: flaminius lictor est, qui flamini Diali sacrorum causa praesto est, id. ib.—
- II Subst.
- A flāmĭnĭa, ae, f.
- 1 the dwelling of the flamen Dialis: ignem e flaminia, id est flaminis Dialis domo, nisi sacrum efferri jus non est, Gell. 10, 15, 7.—
- 2 A young priestess who attended on the wife of the flamen Dialis: flaminia dicebatur sacerdotula, quae flaminicae Diali praeministrabat, Paul. ex Fest. p. 93, 6 Müll. (but perh., from the preceding words of Festus, we are to supply the word camilla, and to read flaminia camilla, like flaminius camillus; cf. Müll. ad loc.).—
- B flămĭnĭum, ii, n., the office or dignity of flamen, Cic. Phil. 13, 19, 41; Liv. 26, 23, 8; Tac. A. 4, 16; Massur. Sabin. ap. Gell. 10, 15, 22.
1. flāminius, a, um, zum Flamen-, bes. zum Flamen Dialis gehörig, aedes, Paul. ex Fest. 89, 10: lictor, camillus, Paul. ex Fest. 93, 2 u. 9. – subst., a) flāminia, ae, f. α) (sc. domus), das Wohnhaus des Flamen Dialis, Fab. Pict. b. Gell. 10, 15, 7. – β) (sc. uxor), die Gattin des Flamen Dialis, Hieron. epist. 123, 8 (wo Form flaminea). – γ) (sc. camilla) die Gehilfin der Flaminica Dialis, Paul. ex Fest. 93, 6. – b) flāminium od. richtiger flāmonium, iī, n. (sc. sacerdotium od. munus), die Würde-, das Amt des Flamen, Cic., Liv. u.a.: flamonio abire, Trogi fr. – Über die nach den besten Hndschrn. u. nach den Inschrn. wahrsch. allein richtige Form flamonium s. Mommsen Ephem. epigr. 1, 221 sq. Savaro Sidon. epist. 5, 7. p. 317.
†flamininus honor,biscoplic wurðscipe
execranda sacellorum lustramenta et inepta pontificum ~ia [v. l. ~ea ] funditus evacuavit
per Melchisedech supernae potestatis pontificium et caelestis infulae ~ium [gl.: sacerdotium, ] praesignabaturbiscophad, sacerdhad
~ea, episcopali gradu,bisceophadas, sacerd
~ium, sacerdotium
interulamque puer sancti sudore madentem / corripuit, normatrici tulit atque beatae, / quam sibi flaminio sotiaverat apte verendo / egregius haeros, redimitam castificando
~ium, sacerdotium, presbyteratus, antisticium
~eus, puer praeminister sacerdotis
1 flāmĭnĭus, a, um (flamen 1), qui concerne les flamines : P. Fest. 89, 10 ; 93, 2.