flammescere
†flaminascere [MS: flammascere ], flammare incipere
cujus cordis in albesto / caritatis fax honesto / flammescit incendio
to byrne , ‥ flammare, ~escere ‥
hac rutilans auro flammescit gratia mira: / ara sacrata ‥
conspicatur repente totam ecclesiam supernis luminaribus ~escere
Flandrenses clipeis flammescunt
haec, quasi bis tingitur, cum amore Dei et proximi ~escit, cum illum ex toto corde, tota anima, tota virtute hunc sicut nos ipsos diligimus
si amorum incentiva ~escant
Flammescat igne charitas, in Hymno Tertiæ inter Ambrosianos. Occurrit etiam in Appendice de S. Humilitate, Maii tom. 7. pag. 831. Sed activa significatione :
Charitate namque qua Deus eum Flammescit, ardet continuo.