About
Menu

flammescere

flammescere [CL] 1 to become fiery, blaze. b (fig.) to gleam w. fiery light. †flaminascere [MS: flammascere], flammare incipere Osb. Glouc. Deriv. 240; cujus cordis in albesto / caritatis fax honesto / flammescit incendio Walt. Wimb. Virgo 78; to byrne, ‥ flammare, ~escere ‥ CathA.  b hac rutilans auro flammescit gratia mira: / ara sacrata ‥ Æthelwulf Abb. 767; conspicatur repente totam ecclesiam supernis luminaribus ~escere Gosc. Mellitus 39; Flandrenses clipeis flammescunt Garl. Tri. Eccl. 60. 2 to become inflamed (w. ardour, passion, or sim.). haec, quasi bis tingitur, cum amore Dei et proximi ~escit, cum illum ex toto corde, tota anima, tota virtute hunc sicut nos ipsos diligimus Bede Tab. 426; si amorum incentiva ~escant Ailr. Serm. 418c.

Saved

Recent