flosculus
flosculus, a little flower, flow eret
floscŭlus, i, m. (collat. form, floscŭ-la, ae, f., Fulg. Serm. 6), dim. [flos], a little flower, floweret (rare but class.).
- I Lit.: ficta omnia celeriter tamquam flosculi decidunt, Cic. Off. 2, 12, 43.—
- B Transf., the part of a fruit where the blossom was, the eye, Col. 12, 45, 5.—
- II Trop., the flower, pride, ornament: non enim flosculos ... sed, jam decimum aetatis ingressus annum, certos atque deformatos fructus ostenderat, Quint. 6 praef. § 9; Cat. 24, 1: vitae, i. e. youth, Juv. 9, 127.—
- B In partic., of speech.
- 1 Flower of rhetoric, ornament: omnes undique flosculos carpere atque delibare, Cic. Sest. 56, 119; cf.: juvenibus flosculos omnium partium in ea, quae sunt dicturi, congerentibus, Quint. 10, 5, 23; 2, 5, 22; 12, 10, 73: ut Noctes istae quadam tenus his quoque historiae flosculis leviter injectis aspergerentur, Gell. 17, 2, 1.—
- 2 A motto, sentence culled from a writing, Sen. Ep. 33, 1.
flōsculus, ī, m. (Demin. v. flos), das Blümchen, Blütchen, I) eig. u. meton.: A) eig.: herbarum flosculi, Cassian. de incarn. Chr. 7, 5: ficta omnia tamquam flosculi decĭdunt, Cic. de off. 2, 43. – im Bilde, non flosculos, sed certos atque deformatos fructus ostendere, Quint. 6. pr. § 9. – fl. vitae angustae, die Jugend, Iuven. 9, 127. – v. der Rede, omni ex genere orationis flosculos (die Blüten = das Beste) carpam, Cic.: flosculos omnium partium colligere, von allen Seiten Blümchen zusammenhäufen, Quint. – B) meton., der Teil am Obste, wo die Blüte gewesen, der Butz, Col. 12, 45, 5. – II) übtr.: A) die Zierde, o qui flosculus es Iuventiorum, Catull. 24, 1. – B) der aus einer Schrift exzerpierte Denkspruch, die Sentenz, Sen. ep. 33. § 1 u. 7.
variis membrorum suorum ~is vernans in pace lilia gignit, in bello rosas
campus ‥ flagrantia vernantium ~orum plenus
quaenam enim est speciositas hominis, quae multo est minor pulchritudine ~i? quis enim ut lilium candet quisve ut rosa rubet?
quam pulchris videlicet et odoriferis, quam suavibus et salubribus respersum habeat ~is hec celi aula
humiles in spineto mirice ‥ ~os [gl.: parvos flores et pauperes ] habent salubres
labar ‥ habet ‥ flocellum [v. l. floscellum ] exalbidum
sertula herba est ‥ flocellum habens subrufum
a floure , flos, ~us, flosillus
divine legi bonorum temporalium ~os anteferre
vexilla ‥ gladioli ~is ‥ signant
perge ‥ per amplissima scripturarum prata, et collectis hinc inde sententiarum ~is operi postulato necessariis
per virginei pudicitiam ~i affatu virginis claustra subintrans
lacte fovens recentem flosculum
et dum lambit [sc. Judas ] lucentem flosculum / dat sub melle veneni poculum
matrem ‥ / quam commendas caro discipulo, / florem donans vernanti flosculo
flōscŭlus, (13) ī, m. (dim. de flos ), fleur [jeune et tendre] : Cic. Off. 2, 43 || tête des fruits : Col. Rust. 12, 47, 5 || fleur, élite : Catul. 24, 1 || [style] fleurs, beautés, ornements : Cic. Sest. 119 ; Quint. 10, 5, 23 || devise, sentence prise dans un écrit : Sen. Ep. 33, 1.
- 1. bloempje, bloesempje;
- 2. (metaf.) versiering, sieraad [vitae jeugd]; (v. taal) uitdrukking ter versiering, mooie zinswending; ➤ omnes undique -os carpere atque delibare;
- 3. (Sen.) zinspreuk, sententie.
Quando erit in fine orationis sequentis Evangelium, duo Monachi in Flosculis suis accipient cereos de manibus Conversorum, etc.Vide Flocus.
Fusculusvel
Fulcolus, in Mss. ut observat Castellanus in Vocabul, hagiol. Nomen est cujusdam episcopi Aurelian. Gall.
flōsculus ī, m dim.
- flos, a little flower, flow eret: ficta omnia tamquam flosculi decidunt.— Fig., the flower, pride, ornament: vitae, i. e. youth, Iu.: Iuventiorum, Ct.—A flower of rhetoric, ornament: flosculos carpere.