floritio
flōrĭtĭo, ōnis, f. [floreo],
- a blossoming, flowering, Hier. Homil. 2, in Cantic.
flōrītio, ōnis, f. (florio), das Blühen, Hieron. homil. 2 in cantic. ex Orig. vers.
‘vineae florent ‥’ []. per ~onem namque vinearum initia multiplicantium ecclesiarum ‥ expressa est Cant , ii 13
botrus hujus vitis botrus est Cypri, botrus ~onis
sicut quod florente herba in horto meo floreat herba in horto tuo est per accidens respectu cause particularis que est causa ~onis hujus herbe
flōrītĭō, ōnis, f. (florio), floraison : Hier. Orig. Cant. 2, 519.
Homil. 2.
in Cantic. quam ex
Orig. vertit
Hieronymus.